نيم نگاهي به چهره مشعلدار راه غدير
از هزاران سال پيش پهنه گيتي نظارهگر حيات و مرگ آدميان بسياري بوده كه هر يك گونهاي از زندگي را برگزيده و چند صباح عمر را به پايان رسانيدهاند.
جمعي در نهايت غفلت و روي گرداني از مسير انبياء و اولياء خدا با رسيدن به خواستههاي دنيوي و نفساني به همراهي شيطان و نَفْسْ تن داده و با كولهباري از معصيت و زيانكاري دنيا را ترك گفتهاند.
و در برابر اينان گروهي ديگر با همت والاي خويش به تن پوش تقوي ملبس گشته با استعانت و توفيق پروردگار و مدد ائمه اطهار جرعه نوش زلال رحمت خاص خداوند متعال و مشمول «يختص برحمته من يشاء» گشته و با راهيابي و رهنموني خلق خدا و غبار روبي از چهره حق و حقيقت با دلي پاك و عاقبتي نيكو راهي بهشت برين گرديدهاند.
از جمله اين نيك بختان و سفيد رويان مرحوم زنده ياد، علامه بزرگوارـ يگانه روزگار عالم كم نظير، محقق بي بديل سترگ مرد نستوه قرن، تلاشگر مخلص، شيفته ولايت علوي و شيداي انتظار راستين مهدوي، علامه اميني ـ طاب ثراه ـ است.
آن اسطوره دانش و تقوي به سال 1320هـ .ش برابر با 1278هـ ق) در تبريز چشم به جهان گشود مقدمات علوم را نزد پدرش شيخ ميرزا احمد اميني و ديگر اساتيد ممتاز تبريز فرا گرفت و آنگاه براي تكميل آموختهها و شركت در دروس خارج فقه و اصول راهي عتبات عاليات گرديد. در نجف اشرف از علماي عصر خويش فقه و اصول را فراگرفت و با توشهاي سرشار از علم و معنويت به تبريز باز گشت.
يكي از ثمرات اين فعاليتهاي درسي تأليف كتاب نفيس «تفسير فاتحه الكتاب» ميباشد.
علامه به جهت توجه و ارادت خاص به ساحت مقدس ولايت بار ديگر به نجف اشرف بازگشت و از محضر
|
مشعلدار راه غدير
|
علامه اميني اين مجاهد خستگي ناپذير در مسير اعتلاي سخنان معصومين علیهم السلام خاصه در اثبات ولايت حضرت مولي الموحدين صلوات الله علیه از هيچ تلاشي فرو گذار نكرد. تا آنجا كه به جرأت ميتوان گفت او يكي از شخصيتهايي است كه با همت والاي خود گامي مؤثر در زدودن گرد و غبار تاريخ از چهرة مظلوم و معصوم علي بن ابيطالب صلوات الله علیه برداشته است. به فرموده خود ايشان: «هيچ كتابخانه بزرگ و كوچكي نبود كه از دسترس استفاده من دور مانده باشد و از هيچ گونه توجه علمي و فقهي نبود كه محروم شده باشم و از استماع موعظه واعظي نبوده كه بهرهمند نشده باشم تا به اين درجه از اطلاعات كه كسب كردهام رسيدم»
براستي او يك دائره المعارف سيار بود كه هر كجا ضرورت مييافت شيفتگان ولايت و تشنگان زلال معرفت را سيراب ميكرد.
آري آرزوي او هدايت گمراهان و دستگيري از راه گم كردگان و كشاندن همگان به مذهب حُقّة جعفري و مسير پوياي تشيع علوي بود. به مولاي موحدان اميرالمؤمنين صلوات الله علیه خالصانه عشق ميورزيد و در راه اثبات حقانيت آن مظلوم روزگار لحظهاي آرام نگرفت و در رسيدن و رساندن به آرمانهاي مقدسي كه داشت تا پايان عمر از پاي ننشست.
آن يار وادي محبت در بيست و هشتم ربيع الثاني (1390هـ ق برابر با 1348 هـ ش) دار فاني را وداع گفت ودر نجف اشرف مدفون گرديد و علم و فقاهت شيعه را در اندوهي هميشگي فرو برد. روانش شاد و جايگاهش بهشت برين باد.
از ثمرات و دست آوردهاي علمي علامه ميتوان تفسير سوره فاتحه الكتاب، كتاب شهداء الفضيله، تحقيق الكامل الزيارت، سيرتنا و سنتنا، آداب الزائر و بسياري از آثار ديگر را نام برد. اما در رأس همه آثار او مجموعه بيمانند «الغدير» است اين كتاب دايره المعارفي است جامع كه مشتمل بر آرا و نظرات متين و مستدل ديني است. تأليف اين اثر حدود 40 سال از عمر گرامي ايشان را به خود اختصاص داده است.
|
مشعلدار راه غدير |
اول: اثبات ولايت مطلقه ائمه معصومين علیهم السلام از طريق اثبات خلافت بلافصل اميرالمؤمنين صلوات الله علیه.
دوم: نفي ولايت غير معصوم در اسلام.
مرحوم علامه در اين كتاب از كتب معتبر اهل سنت احاديث و روايات فراواني را نقل كرده كه در آنها اغلب علماي اهل سنت به واقعه تاريخي غدير اقرار و اعتراف ميكنند.
به گفته يكي از بزرگترين علماء اهل سنت: اگر حديث غدير مسلّم نباشد، هيچ امر مسلّمي در اسلام وجود ندارد. همچنين پس از بررسي اسناد حديث غدير از كتب معتبر، سرودههاي شاعراني را كه در طول چهارده قرن آثارشان در زمره روايات غدير است به شهادت طلبيده و اين واقعيت بزرگ را با بياني شيوا و موزون به جهانيان عرضه داشته است. مرحوم «آيت الله سيد عبد الهادي شيرازي» در اين زمينه فرمودهاند: «اگر ما از نزديك وضع علامه را مشاهده نكرده بوديم كه به تنهايي به تأليف چنين كتابي قيام كرده، تصور ميكرديم كتاب الغدير تأليف يك گروه علمي است كه هركدام به نوشتن قسمتي از آن پرداختهاند».
يكي ديگر از اقدامات ايشان احداث كتابخانهاي در نجف اشرف است كه داراي 42000 جلد كتاب به زبانهاي مختلف ميباشد. هدف ايشان از اين گونه اقدامات اين بود كه ملل اسلامي را در يك جبهه متحد و متشكل گرد آورد زيرا رمز موفقيت و عزت مسلمين را در پرهيز از تفرقه و اختلاف و بناي سعادتشان را در تمسك به حبل الهي ميدانست. «محمد عبدالغني مصري» مينويسد: «از خدا ميخواهم كه الغدير موجب صلح و صفا ميان برادران شيعه و اهل سنت شود تا با وحدت و يگانگي بتوانند در قالب امتي واحد بناي استوار و زوال ناپذيري را تشكيل دهند.
به گفتة علامه بزرگوار مير محمد علي اردوبادي:
«خداي سبحان براي عصر طلايي نهضت علمي، قهرماني چون علامه اميني مقدر گردانيد كه او را بايد قهرمان جهاد و نگهبان حقايق يا قهرمان تحقيق و تتبع ناميد. او نمونة عالي همة فضائل، پرچمدار علم و مشعلدار هدايت است.[1]
روحش شاد و زحماتش ذخيرة عقبايش باد.